كف دست او را بده ! و به آن كه‌انگشتهايش قطع شده است مىگويم : با آن ضارب به هرطور مايلى مصالحه كن ! يا اين كه افراد عادلى را نزد هر دوى آنها مىفرستم ( تا حل كنند ! ) . راوى مىگويد : امام عليه السلام پس از شنيدن پاسخ ابن عبّاس ، فرمود : « در حكم خدا اختلاف آمد و با اين حرفت ، حرف اول را نقض كردى ! در حالى كه خداوند خلق را اجازه نمىدهد چيزى از حدود را پيش از خود بگويند ! آيا تفسير حكم خدا در روى زمين اين نيست كه اول دست كسى را كه كف دست ديگرى را بريده ، ببرند و آنگاه ديه انگشتان او را بدهند ؟ ! اين است حكم خدا . » . « 1 » 16 - از حكم‌بن عيينه نقل كرده است ، مىگويد : زنى از وى پرسيد كه همسرم مرده و هزار درهم از خود به جا گذاشته است در حالى كه پانصد درهم مهريهء من بر گردن او بوده است ، از اين رو باقيمانده را هم من برداشتم ، سپس مردى آمد و ادّعا كرد كه من هزار درهم از وى طلب دارم و من خود نسبت به ادّعاى وى در برابر شوهرم گواهى مىدهم ! حكم‌بن عينيه برحسب سهم آن زن حكم داد ، ناگهان ابوجعفر عليه السلام فرمود : « آن زن نسبت به يك سوم مالى كه در اختيار دارد اقرار كرده است ، نه نسبت به ارثى كه دارد - يعنى آنچه كه به او مىرسد - و نه هم تمام دين لازم و قطعى مىشود . » . « 2 » 17 - همو مىگويد : مردى هزار درهم براى كعبه وصيّت كرد ، وصىّ او به مكه آمد و پرسيد ، او را به نزد بنى شيبه معرفى كردند ، نزد آنها آمد و

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهرآشوب : 2 / 287 . ( 2 ) - همان .